قله ریزان
قله زیبا و سرد بود وصعود یک روزه با یه تیم با نفرات زیاد و کم تجربه امکان پذیر نبود ولی هماهنگیها انجام گرفته و قرار بر این شد صبح روز جمعه ساعت 5 صبح از میدان قدس حرکت کنیم.
تعداد 18 نفر از اعضا گروه همت شمیران به سرپرستی من در این برنامه حاضر بودن.
مسیر حرکت:
سه راه تهرانپارس ، میدان استخر در تهرانپارس ، به سمت جاده لشگرک ، لواسانات ، روستای افجه
شروع حرکت ساعت 6 صبح روز جمعه مورخ 1/10/91 از انتهای روستای افجه شروع شد .هوا سرد و ناپایدار بود و قله در روبه رویمان در ابرها خودنمایی میکرد.
پس از یک ساعت کوهپیمایی رسیدیم دشت هویج یا گرچال .دشتی که کاملا مسطح و وسیع و بسیار زیبا هست .صبحانه را در مکانی در کنار دشت در یه گوسفند سرای خالی خوردیم.
پس از صبحانه از آقای شرافتی در خواست کردم که در مورد بهمن و عبور از گذرگاه های برفی صحبت کنه و ایشان مطالب مفیدی ارائه دادن.
خلاصه حرکت کردیم و برف شروع به باریدن کرد.
تا ارتفاع 3200 متری صعود کردیم و به دلیل ناپایداری هوا و دید کم قصد برگشت گرفتیم.
نهار رو در دشت خوردیم و قرار بود من طرز استفاده از میل سونداژ رو به بچه ها آموزش بدم.
پس از نهار یه آموزش یک ساعته داشتیم و باز و بسته کردن میل سونداژ رو انجام دادیم و مسیر برگشت رو در پیش گرفتیم.ساعت 4 به مینیبوس رسیدیم.

هر قدر خطر سقوط بیشتر شود و ژرفای دره عمیق تر گردد احساس شعف بیشتری می کنید، وقتی بین مرگ و زندگی معلق هستید آنوقت خستگی وجود ندارد و باری از گذشته و اشتیاقی برای آینده وجود ندارد، آنگاه لحظه جاری بسیار نزدیک است. همه چیز کافی است چون در اینجا و حالا زندگی می کنید.