امامزاده شکر آب (آهار)
کوچه باغهای روستا و درختان آلبالو فضایی رویایی ساخته بود و اهالی روستا با شور و شوق در حال رفت آمد برای انتقال محصولات به میدان بودن.
مسیر تا امامزاده حدود 2 ساعت طول کشید و بعد از کمی استراحت حرکتمان را به سمت آبشار ادامه دادیم و قصد داشتیم جای مناسبی را در دل طبیعت برای خواب پیدا کنیم .
+ نوشته شده در شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۱ ساعت 16:39 توسط محمود
|
هر قدر خطر سقوط بیشتر شود و ژرفای دره عمیق تر گردد احساس شعف بیشتری می کنید، وقتی بین مرگ و زندگی معلق هستید آنوقت خستگی وجود ندارد و باری از گذشته و اشتیاقی برای آینده وجود ندارد، آنگاه لحظه جاری بسیار نزدیک است. همه چیز کافی است چون در اینجا و حالا زندگی می کنید.