قله ریزان
زمان برنامه:27 آبان 1390(یک روزه)
سرپرست : جناب آقای محمد مهاجرانی
مسیر: شمال شرق تهران – جاده لشگرک - لواسان-روستای افجه-دشت هویج(گرچال)
شرح منطقه:
قله ریزان واقع در منطقه لواسان (شمال شرق تهران) و روستای افجه قرار دارد . مسیر تا روستا آسفالته و دارای شیب مناسب بوده .
روستای افجه ییلاقی و سرسبز بوده و دارای تابستانهای خنک میباشد.
برای رسیدن به دشت هویج حدود یک ساعت کوهپیمایی سبک در سمت شمال روستای افجه و درامتداد سمت چپ رودخانه همراه است .
موقعیت قله ریزان از سمت غرب به آتش کوه واز شرق به قله پرسون و دماوند از این سمت زیبا ترین نما را دارد و از شمال به دشت لار و همچنین از سمت جنوب به دشت هویج و روستای افجه ختم میشود.
گزارش برنامه:
قرارمون ساعت 4:30 میدان قدس بود و با کمی تاخیر در ساعت 5:45 به سمت اتوبان ارتش به راه افتادیم و پس از حدود یک ساعت رسیدیم لواسان و روستای افجه و در ساعت 6:45 پس از آماده شدن بچه ها برای یک صعود زمستانی به سر قدمی سرپرست به سمت دشت به راه افتادیم.
هوا نیم ابری و نسیم خنکی میوزید و آسمان نوید بارش میداد.
ساعت 7:30 رسیدیم به پهنه وسیع و برفی دشت . پس از استراحتی کوتاه و خوردن صبحانه مسیر را به سمت گرده نسبتا شیب دار شمال غربی دشت ادامه دادیم.
مسیر صعود در اغلب موارد همراه برفکوبی بود و گاها به صورت دست به سنگ صعود میشد.
هوا بسیارمتغیر گاهی برفی و در مواقعی آفتابی بود .
تا ارتفاع 3000 متری همراه برفکوبی مسیر را بدون مشکل صعود کردیم از اینجا به بعد مه غلیظ همراه باد شدید همراه بود .
و ارتفاع برف عمیق تر و گاها تا کمر در برف فرو میرفتیم.و با توصیه سرپرست بند کمری کوله را برای احتمال ریزش بهمن بازکردیم.
در ارتفاع حدود 3400 متری رسیدیم به گرده سنگی که سرپرست مقرر کرد دور گرده را از سمت راست دور زده و از روی یال شرقی قله را صعود می کنیم.
اما باد شدید تر و شیب برفی نا مطمئن گرده سنگی ادامه مسیر را برای سرپرست با توجه به تعداد نفرات و کمبود زمان برگشت ریسک زیادی بود و نتیجتا قرار به برگشت شد .
مسیر برگشت همراه مشکلاتی بود ازجمله لیز بودن شیبهای سنگی زمان زیادی برای عبور تتک افراد گرفت و البته برف نرم و عمیق باعث راحتی گام برداری میشد.
ساعت 15 رسیدیم دشت و نهار را دست جمعی به صورت دست به دست خوردیم و کلی خندیدیم.
بارش برف شروع شد و راه برگشت را به سمت روستای افجه پیش گرفتیم و نهایتا ساعت 16 رسیدیم به روستا و به سلامتی سوار سرویس شدیم و البته آقای محمدی بچه هارو مهمون دوغ محلی کرد و ساعت 17 رسیدیم تهران.
هزینه هر نفر 10000 تومان .
هر قدر خطر سقوط بیشتر شود و ژرفای دره عمیق تر گردد احساس شعف بیشتری می کنید، وقتی بین مرگ و زندگی معلق هستید آنوقت خستگی وجود ندارد و باری از گذشته و اشتیاقی برای آینده وجود ندارد، آنگاه لحظه جاری بسیار نزدیک است. همه چیز کافی است چون در اینجا و حالا زندگی می کنید.